پروتاگوراس - یکی از فلاسفه - معتقد بود که حقیقت امری نسبی است. اما حرف سقراط خیلی ساده این امر رو رد کرده .

چون پروتوگوراس میگه حقیقت امری ذهنی است و برای هر کسی متفاوت میتونه باشه . سقراط میگه پس این جمله که تو گفته ای -که حقیقت نسبیه- برای تو درسته و برای من غلطه ، چون نسبیه .

این ایده اولین چیزی رو که نقض میکنه خودشه !

بچه که بودم ، وسایلی که دکمه زیاد داشت رو خیلی دوست داشتم. خیلی زیاد ! ماشین حساب ، یا حتی اسباب بازی هایی که دکمه های زیادی برای انگولک کردن داشت. حس میکردم کارای زیادی باش میشه کرد و تخیلات زیادی با اونا برای خودم میساختم . شاید همین شد که ما یک معتاد کامپیوتر شدیم !

نیمه شب ها رو دوست دارم.

 بخاطر آرامش و سکوتی که از این شب نصیب من میشه و حس میکنم برای همه چیز وقت هست. برای امتحان سه واحدی صبح فردا ، برای پروژه ناتمام فردا ظهر ، برای نوشتن نامه ای به آنکه می بینمش عصر و برای گذراندن لحظه هایی با سیگار و چایی !

وقت هست. . .

ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم
ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم

هم اورمزد هم ایزدانت پرستم
هم آن فر و فروهر دوست دارم

بجان پاک پیغمبر باستانت
که پیری است روشن نگر دوست دارم

گرانمایه زرتشت را من فزونتر
ز هر پیر و پیغامبر دوست دارم

بشر بهتر از او ندید و نبیند
من آن بهترین از بشر دوست دارم

سه نیکش بهین رهنمای جهان است
مفیدی چنین مختصر دوست دارم

نه کشت و نه دستور کشتن به کس داد
از اینروش هم معتبر دوست دارم

باز هم شعری بود از مهدی اخوان ثالث.